Jiggers veroorzaken misvormingen. © Africa News

Jiggers zijn zandvlooien die op de mens parasiteren. Ze nestelen zich onder teen- en vingernagels en voeden zich met mensenhuid. De slachtoffers van deze parasieten lijden verschrikkelijke pijnen en kunnen op termijn niet meer lopen doordat hun voeten stilaan weggevreten worden. Alsof dat nog niet erg genoeg is, leiden de zware misvormingen aan de ledematen vaak tot discriminatie en sociaal isolement.

Verregaande gevolgen

Hoewel de infectie in twee weken tijd volledig kan genezen worden, zijn er te weinig hulpmiddelen voor handen om het probleem uit te roeien. De besmettingen hebben verregaande gevolgen. 2.000 kinderen hebben school moeten opgeven omdat ze er door hun misvormingen fysiek niet meer geraken of uitgestoten worden. Verder is er de verspreiding van AIDS omdat besmette personen naalden en pincetten delen om de parasieten te verwijderen.

“Jiggervrij”

Ondanks de massale omvang van het probleem, heeft de Keniaanse overheid geen effectief plan om iets aan de situatie te veranderen. Er is welgeteld één NGO die zich over de Keniaanse bevolking ontfermt en het land “jiggervrij” wil maken. Ahadi Kenya werkt samen met Cecilia Mwangi, voormalig miss Kenia om het probleem wereldkundig te maken. Tot dusver met weinig succes.

Ter vergelijking

Dit probleem is wel degelijk wraakroepend. Om een kleine vergelijking te maken, in België werden sinds het uitbreken van de Mexicaanse griep eind april 2.353 besmettingen vastgesteld. Preventief werden er 12 miljoen griepvaccinaties besteld en elk festival dat een beetje naam heeft komt op de proppen met een strategisch plan om besmettingen te voorkomen. In Kenia zijn 10 miljoen mensen besmet en het enige wat deze mensen nodig hebben is zuiver water om zichzelf proper te houden en zandvlooien te vermijden.

Mochten deze beelden in de internationale media verschijnen, was het probleem waarschijnlijk al lang opgelost door allerhande liveshows die geld in het laatje brengen ten voordele van de slachtoffers van jiggers.

Elise Meekers

Bronnen:

Al Jazeera

Africa News

De Tijd

© Worldnews. Grégoire Ndahimana

Grégoire Ndahimana werd in 2001 door de openbare aanklagers van het Internationaal Rwandatribunaal in Arusha aangeklaagd wegens genocide en misdaden tegen de mensheid, maar kon niet berecht worden omdat hij net als vele andere daders uit Rwanda wegvluchtte. Tot nu dus, want Ndahimana werd opgepakt in Oost-Congo, waar hij zich bevond in de rangen van de Forces Démocratique de Libération, een groep genocidedaders die zich in de loop der jaren samen met Congolese medestanders reorganiseerden in een rebellerende militie.

Barmhartige samaritaan

Ndahimana was in 1994 burgemeester van zijn geboortedorp Kivumu. Toen na de moord op de toenmalige Rwandese president Habyarimana de gewelddadige genocide op de Tutsiminderheid van start ging, begon het Rwandese leger ook in zijn dorp dood en verderf te zaaien. Ndahimana trad op als barmhartige samaritaan en gaf de vluchtelingen onderdak in kerken en openbare gebouwen, waar hij hen hulp beloofde. Allemaal nobele bedoelingen, ware het niet dat hij op hetzelfde ogenblik samen met enkele ambtenaren hun dood beraamde.

Bulldozers

Toen op 15 april de echte moordwoede uitbrak in het land, gaf de zogenaamde reddende engel aan enkele medeplichtigen de opdracht om de kerk samen met de aanwezige vluchtelingen te vernietigen. De Tutsi’s kwamen letterlijk onder de wielen van de bulldozers terecht die de kerk ten gronde richtten. Ter voorbereiding op deze aanval, kregen de kerkbewoners de dagen op voorhand nauwelijks water of eten, zodat ze te zwak waren om zich te verzetten. Ndahimana’s actie kostte 2.000 mensen het leven.

Elise Meekers

Bronnen:

Al Jazeera

Wikipedia

Trial Watch

Radio Nederland Wereldomroep

© parool.nl Hillary Clinton wordt door een joelende menigte ontvangen in Congo

Hillary Clinton verbaasde vriend en vijand toen ze tijdens een ontmoeting met studenten in de Congolese hoofdstad Kinshasa uit haar krammen schoot tegen een student. De jongen had gepeild naar de mening van haar man Bill Clinton over de Chinese handel met Afrika. Hillary antwoordde gevat maar een tikkeltje nijdig dat niet haar man, maar zij minister van Buitenlandse Zaken is en dat ze zich niet geroepen voelt om op te treden als zijn spreekbuis. Uiteindelijk bleek het incident veroorzaakt te zijn door een vertaalfout van de tolk die de namen van Clinton en Obama verwisselde en zo de verkeerde vraag stelde.

Verzachtende omstandigheden

Het is duidelijk dat Clinton met haar reactie geen goede beurt maakte in de internationale pers, maar ter hare verdediging kunnen er heel wat verzachtende omstandigheden worden ingeroepen. Om te beginnen de uitputting. Clinton maakte een 12-daagse reis door Afrika, waarin ze zeven landen bezocht. Een heuse jetlag kan slecht humeur veroorzaken, ook bij een VS-minister. Ten tweede is er de schaduw van haar man, die zwaar weegt op haar missie. Toen ze de eerste dag in Kenia landde, werd ze overspoeld met vragen over de geheime missie van Bill Clinton naar Pyongyang waar hij twee journalistes bevrijdde. Het doel van haar eigen missie werd even vergeten door de verzamelde pers.

Frustratie

Ook frustratie kan worden aangehaald als aanleiding voor haar uitval. Hillary Clinton ging met zeer nobele bedoelingen naar Afrika. Ze wil de corruptie en seksuele misbruiken in Congo op de internationale agenda zetten en de plaatselijke leiders ertoe aanzetten hun verantwoordelijkheid op te nemen. De United Nations Population Fund spreekt van zo’n 16.000 gevallen van seksueel misbruik, waarvan 65 procent bij tieners. De cijfers spreken voor zich. Ze zijn misschien niet zo sensationeel als een oververmoeide Hillary Clinton die haar glimlach verliest, maar ze zijn op wereldschaal des te belangrijker om onder de aandacht te brengen. Heel jammer dat de wereldwijde aandacht niet rechtstreeks hierop gericht wordt.

Elise Meekers

Bronnen:

Lalate news

allepersberichten.nl

nrcnext.nl

© Wikimedia. Somalië ligt in het westen van Afrika met buurlanden Kenia en Ethiopië.

Critici zijn het erover eens dat het land een totale chaos is, waar meer nodig is dan een tussenkomst van één of andere internationale troepenmacht om de boel terug op poten te krijgen.

Van etnische conflicten is eigenlijk geen sprake in Somalië. De meeste inwoners zijn homogeen Somali. Toch heerst er onderlinge strijd omdat het land verdeeld is in verschillende clans die ook op hun beurt ook nog onderverdeeld zijn in subclans. In 1991 werd de toenmalige president Barre van zijn troon gestoten en sindsdien is het land vervallen in wetteloosheid en chaos. Somalië is een land dat eigenlijk geen staat meer is en waar het recht van de sterkste geldt.

Hek van de dam

Verschillende pogingen van toonaangevende clans en politici om opnieuw een constitutionele staat te installeren leidden nergens toe en in 2006 was het hek helemaal van de dam toen Islamisten het heft in handen namen en de heersende clans verdreven. De islamitische Al-Shabab-groep, die volgens de VS banden heeft met al-Qaeda kwam aan de macht en vocht tegen de regering die nog steeds pro forma aanwezig was in het land en de Ethiopische troepen.

Economie

Hongersnood, oorlog, anarchie… Somalië heeft er allemaal mee te maken gekregen. De economie is eveneens een totale chaos. Het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties heeft geen cijfers over Somalië opgenomen in zijn index, omdat er simpelweg geen betrouwbare gegevens te vinden zijn over het land. Toch zijn er schattingen die er op wijzen dat het BBP zo’n 600 euro per persoon bedraagt. Ter vergelijking, in België is dat 30.000 euro per persoon.

Wortel

©dag.nl Somalische piraten

Maar om terug te gaan naar de piraterij. Het zo lang uitblijven van een krachtdadige overheid en een goedwerkende economie, deed de inwoners naar alternatieven zoeken. Deze werden gevonden in piraterij. De Somalische piraten kwamen in 2008 en 2009 bijna dagelijks in het nieuws omdat ze de omliggende wateren onveilig maakten door voorbijvarende schepen te enteren. De Nato begon een anti-piraterij-operatie om de schepen te beveiligen. Maar eigenlijk zou men moeten beginnen met de wortel van het probleem aan te pakken, de chaos in het land.

Bronnen:
Mondiaal Nieuws

CIA – The World Factbook

BBC News

Wikipedia

© nydailynews.com Lubna Ahmed al-Hussein

Begin juli van dit jaar werd Lubna al-Hussein samen met 13 andere vrouwen opgepakt tijdens een raid in een café waar ze zich op dat moment bevonden. De vrouwen waren onbehoorlijk gekleed naar de normen van het land en ze werden aangeklaagd omdat ze de wetten van de islam gebroken hadden. Met tien van de vrouwen werd snel afgerekend. Ze kregen een boete van omgerekend zo’n 30 euro en ondergingen braaf de 20 zweepslagen als straf. Maar dat was buiten al-Hussein gerekend. Zij vroeg om een advocaat en ging de strijd met het gerecht aan.

Beroemd en berucht

Lubna Ahmed al-Hussein is in haar land beroemd en haar berucht omdat ze openlijk kritiek durft te uiten op de strenge wetten in haar land die de vrouw onderdrukken. Toch had ze als journaliste de kans om immuniteit te krijgen van de VN, maar deze sloeg ze in de wind. Ze gebruikt haar proces om een campagne te starten die de onderdrukking van vrouwen in haar land wereldkundig maakt. De laatste twintig jaar hebben duizenden vrouwen in stilte zweeplagen moeten ondergaan en volgens al-Hussein wordt het tijd dat hier iets aan gedaan wordt.

Geduld

Toch zal al-Husseins project niet over één nacht ijs gaan. Ze is nog niet veroordeeld, maar de politie heeft het al gemunt op een collega-journaliste die een negatief artikel schreef over de manier waarop al-Hussein behandeld werd door de autoriteiten.

Elise Meekers

Bronnen:
Al Jazeera

Euro Weeky News

The Daily Telegraph

© helpburundi.nl

De arrestatie van de bendeleden is volgens de Burundese politie een doorbraak in het onderzoek naar 11 moorden op albino’s eind 2008. Hierbij werden lichaamsdelen van de albino’s de grens over gesmokkeld naar Tanzania waar ze voor duizenden euro’s verkocht worden aan medicijnmannen. Zij verwerken de lichaamsdelen in drankjes die een geneeskrachtige waarde zouden hebben en geluk brengen. De arrestanten waren vooral boeren die in opdracht handelden en op die manier een centje wilden bijverdienen.

Hebzucht

Isaac Mwaura van de Albino Society of Kenya vertelde aan nieuwszender Al Jazeera dat misdaden gepleegd werden uit hebzucht. “Mensen die al jaren in armoede leven zien geen graten in hebzucht en gaan hierin heel ver, ze vermoorden zelfs hun medemens hiervoor.”

Medicijnmannen

Voor een westers weldenkend mens lijkt het onwaarschijnlijk dat mensen kunnen geloven dat in lichaamsdelen een geneeskrachtige waarde kunnen hebben, maar in Afrika is dat een heel andere zaak. Er wordt al eeuwenlang hulp gezocht bij medicijnmannen voor allerhande kwaaltjes en dus ook voor armoede. Het is in die zin dus helemaal niet raar dat wanneer een medicijnman iemand opdraagt om een albino te vermoorden omdat dat geluk brengt, dat mensen gehoorzamen.

Elise Meekers

Bronnen:

dag.nl

Al Jazeera

BBC News

© theliberiantimes.com

Al-Bashir moest in maart van dit jaar voor het Strafhof verschijnen op verdenking van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en het organiseren van een genocide in Darfur. Het bewijsmateriaal bleek ontoereikend te zijn en het hof zag af van de aanklacht voor genocide. Tot groot ongenoegen van de openbare aanklagers. Zij vinden het verwerpen van de aanklacht absoluut ongepast en vinden dat er enkel bewezen moest worden dat er aanvaardbare redenen waren om aan te nemen dat Al-Bashir verantwoordelijk was voor de genocide.

Complex

Hoewel het een zeer complexe zaak is om een individu aan te klagen voor genocide, is Luis Moreno-Ocampo, de hoofdaanklager in Den Haag vrij zeker van zijn stuk. Hij gelooft dat er wel degelijk fouten zijn gemaakt omtrent het bewijsmateriaal en dat deze in beroep rechtgezet kunnen worden.

Einde samenwerking

Of het beroep nu slaagt of niet, de vraag blijft of het wel enig effect zal hebben op het presidentschap van Al-Bashir. Hij zelf heeft al laten weten dat hij de uitspraken van de rechtbank naast zich neer zal leggen en ook de leiders van de Afrikaanse Unie hebben beslist om niet langer samen te werken met Den Haag.

Elise Meekers

Bronnen

Al Jazeera

Radio Nederland Wereldomroep

Dirty Three zijn een Australisch trio die groot werden onder de vleugels van Pavement en John Spencer Blues Explosion. In ’95 debuteerden met Sad and Dangerous, waarop ze uitpakten met folky freejazz, ergens halverwege tussen Albert Ayler en John Fahey in.

Hoofdattractie was toen al de snerpende viool van Warren Ellis die van John Cale naar Jimi Hendrix zwalpte. Gaandeweg lieten de heren de dissonante klanken en punkattitude vallen en kozen voor een klank die meer naar postrock op zijn Godspeeds begon door te neigen.

Ocean Songs

In ’98 brachten ze hun meesterk Ocean Songs uit, een van rock’s best bewaarde geheimen. Conceptplaat is een vies woord, maar Dirty Three leveren met dit album de perfecte weergave van de zee in al haar facetten. Eb en vloed, de overgang van stille waters naar kolkend stormweer, én dat alles met enkel een viool, piano, gitaar en percussie. Lyrisch en subtiel, en als kers op de taart de viool van Ellis het volledige emotionele spectrum beslaat.

Ocean Songs © Touch and Go

De hoes is trouwens van de hand van gitarist Mick Turner. Op de voorkant een zeemeermin, en op de achterkant een rood bootje dat op het punt staat verzwolgen te worden door een vloedgolf, de perfecte metafoor voor de dualiteit van hun muziek. Beluister het nummer Sirena hier.

D3

Hun laatste plaat brachten D3 in 2002, Whatever You Love, You Are, waarop ze de de overgang naar klassiek en jazz voltrokken. Sindsdien verschenen ze enkel nog op compilaties als In The Fishtank. De verschillende leden werkten ondertussen wel samen met Nick Cave, Cat Power of Bonnie “Prince” Billy.

Oude bekenden

Dirty Three zijn geen onbekenden bij ATP, want de heren cureerde al de editie van 2007. Ook traden ze op in 2005 op datzelfde festival. Voorts komen ook The Feelies hun Crazy Rythms op ATP 2009 spelen, voor de volledige affiche kan je ook hier terecht.

Bronnnen:

Pitchfork

ATP

Eerst de feiten. Het voorval gebeurde twee jaar geleden. Een 24-jarige man brak ‘s nachts binnen in een huis in Yamba, in New-South Wales. Hij sloop binnen in de slaapkamer van een vierjarig meisje. De man deed het nachtlampje uit, deed het meisje haar pyjama uit en verkrachtte haar.

Korte penetratie

De rechter bevond de man schuldig aan de verkrachting van meisje jonger dan tien jaar. De maximum gevangenisstraf voor dat feit is 25 jaar. Doorgaans vliegt zo een pedofiel vijftien jaar achter tralies. Volgens de rechter is zo dergelijke gevangenisstraf niet aan de orde in deze zaak. Hij veroordeelde de man tot twee jaar voorwaardelijk.  

Onbegrijpelijk waarom deze man niet zwaar gestraft wordt. Volgens de rechter golden er enkele verzachtende omstandigheden: de man penetreerde het meisje zeer kort, hij was geen vertrouwenspersoon voor het meisje en er is geen bewijs van blijvende mentale of fysieke letsels bij het slachtoffer. Met al die excuses meegerekend zou de man toch nog ruim zeven jaar de cel in moeten.

Bengedrinker

Bovendien was de man was dronken toen hij de feiten pleegde. Al is dit zeker geen geldig excuus om tot zulke feiten over te gaan. De rechter oordeelde van wel. “De man is een bengedrinker, hij wist dus niet wat hij deed”.

Een ander excuus, onbegrijpelijk maar waar, is dat de man een Aboriginal is. “Door de Westerse bevolking geen kansen gekregen hebben in het verleden, daarom gaan sommige mensen over tot ernstige misdrijven.”

Racisme

Er is veel te doen rond racistische uitingen tegen de Aboriginals in Australië. Iets wat ook absoluut niet kan. Maar dit is een voorbeeld van positief racisme. Ook dat kan niet. De Aboriginals moeten op een gelijke wijze worden behandeld. Ze moeten zeker niet worden benadeeld, maar ook niet worden bevoordeeld. Zoiets lokt enkel protest uit bij de Australiërs. En dat lijdt uiteindelijk tot nog meer racisme. (DT)

Bron:

Forum

Sydney Herald

Herald Sun

Drankverslaafd

De vader van Charlize was een drankverslaafde en geweldadige man. Op haar vijftiende kwam de man hun huis binnen al schreeuwend: ‘ Ik vermoorde jullie allemaal’. Charlize kon haar op haar kamer verstoppen. Haar moeder pakte vervolgens het geweer af van haar man en schoot hem dood. Ze werd vrijgesproken onder het mom van zelfverdediging.

Charlize Theron

Leugens

De actrice loog in het begin van haar carrière over de dood van haar vader.  Ze vertelde de pers dat de man in een verkeersongeluk was omgekomen. Charlize heeft haar jaren geschaamd om de gebeurtenissen uit haar jeugd en wou hier liever niet voor uitkomen. Nu ze 33 is heeft ze niet meer de nood om haar verleden te verbergen en durft ze eindelijk voor de gebeurtenissen uitkomen. Het was een traumatische ervaring voor haar maar ze heeft besloten om niet langer in het verleden te leven en voor de gebeurtenissen uit te komen.

Nooit trouwen

De actrice heeft ook beweerd dat ze nooit in het huwelijksbootje zal stappen.  Ze is inmiddels 33 jaar oud en heeft al 7 jaar een partner, van trouwen wil ze echter niet weten. Charlize wil niet trouwen omwille van haar geweldadige thuissituatie. Als klein meisje droomde ze niet van haar trouwdag zoals andere jonge meisjes, maar besloot ze voor zichzelf dat het huwelijk niet voor haar was weggelegd

Stephanie Smans

Bronnen

- Het laatste nieuws

- Wikipedia

- BBC